Βράχος

Για πιο κοσμοπολίτικες καταστάσεις.

Σκάλα

Για καταστάσεις πιο κοντά στη φύση.

Ακρωτήρι

Κοντά στην Καστροσυκιά

Αντίπαξοι

Βουτούμι. Η πιο γαλάζια παραλία του Ιονίου

Η άμμος του Ιονίου

Δεν κολλάει δεν λερώνει!

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Αλωνάκι (Φαναρίου)

Ο δήμος Φαναρίου δεν υπάρχει πια, μιας και μετά την Καλλικρατική συγχώνευση αποτελεί δημοτική ενότητα του δήμου Πάργας. Μπορεί όμως ακόμα να δίνει την προσωνυμία "Αλωνάκι Φαναρίου  στην παραλία, ώστε να ξεχωρίζει από την άλλη παραλία "Αλωνάκι Πρέβεζας" πολύ πιο νότια, για την οποία μπορείτε να διαβάσετε σε ξεχωριστό άρθρο.

Για να πάτε στο Αλωνάκι, αρκεί να ακολουθήσετε τις πινακίδες που αρχίζουν κιόλας από την εθνική οδό Πρέβεζας - Ηγουμενίτσας. Μέχρι ενός σημείου η διαδρομή είναι ίδια με αυτήν για τις παραλίες Σκάλα και Όρμος του Οδυσσέα αλλά, πριν φτάσετε σ' αυτές, μια πινακίδα θα σας καθοδηγήσει να στρίψετε αριστερά.

Η άσφαλτος φτάνει μέχρι το μεγάλο πλάτωμα που υπάρχει στο πευκόδασος πάνω από την παραλία. Εκεί θα βρείτε σίγουρα χώρο για παρκάρισμα, γιατί το πλάτωμα είναι τεράστιο για τα δεδομένα της παραλίας. Αν δεν βρείτε εκεί θέση, πράγμα απίθανο, τότε μάλλον δε θα χωρέσετε και στην παραλία.

Η παραλία βρίσκεται αρκετά μέτρα πιο κάτω από το πλάτωμα του πάρκινγκ και μπορείτε να την θαυμάσετε κιόλας από την άκρη του πλατώματος.

Για την πρόσβαση εκεί, μέχρι τα μισά της διαδρομής έχετε δύο επιλογές: Δεξιά κατηφορικό δρομάκι και αριστερά σκάλες.

Οι σκάλες, είναι από αυτές που συναντάμε συχνά σε κατηφορικά μονοπάτια: Μια κατασκευή που χρησιμοποιεί σανίδες ή κορμούς δέντρων για να συγκρατούν το έδαφος σε κάθε σκαλί. Πολύ καλή λύση και οικολογική θα έλεγα, μόνο που χρειάζεται συχνά συντήρηση, κι εδώ, στην αρχή της σκάλας τουλάχιστον, φαίνεται ότι έχει καιρό να γίνει. Φαίνεται ότι αυτό το τμήμα της σκάλας εγκαταλείπεται σιγά σιγά δίνοντας την προτεραιότητα στο δρομάκι, γιατί παρακάτω η σκάλα δείχνει καλύτερα συντηρημένη, όπως βλέπετε στη δεξιά εικόνα παρακάτω.

Στα ενδιάμεσα της διαδρομής το δρομάκι και η σκάλα συναντιούνται, και από εκεί και κάτω συνεχίζουν μαζί σαν μονοπάτι με φαρδιά σκαλοπάτια. Αν έχετε ελαφριά μοτοσυκλέτα, μπορείτε να τη φέρετε μέχρι και αυτό το σημείο, κι αυτό απλά για να την νιώθετε πιο κοντά σας, όχι για να γλιτώσετε ποδαρόδρομο, γιατί απόσταση από το πλάτωμα είναι μόνο μερικά βήματα.

Στο σημείο της συνάντησης υπάρχει μια καντίνα με τραπεζάκια απ' έξω σε έναν χώρο που έχει διαμορφωθεί σαν "βεράντα" με θέα την παραλία από κάτω. Η σκιά των δέντρων, το όμορφο τοπίο και η ωραία θέα προς την παραλία και τη θάλασσα, κάνουν τα τραπεζάκια της καντίνας μια πολύ καλή επιλογή για να απολαύσει κανείς το καφεδάκι του.

Όπου και να συναντήσετε φωτογραφίες από αυτή την παραλία, θα την αναγνωρίσετε αμέσως από το "σήμα κατατεθέν" της που είναι ο βράχος στην "μπούκα" της, δηλαδή στο σημείο που αρχίζει η θάλασσα να μπαίνει στη στεριά για να σχηματίσει τον όρμο που την φιλοξενεί.

Η παραλία, αν και αμμώδης, έχει αρκετές πέτρες κατά την είσοδο στο νερό αλλά και πιο μέσα. Υπάρχουν όμως και πιο καθαρά σημεία και "διάδρομοι" ανάμεσά τους, οπότε σίγουρα μπορείτε να κολυμπήσετε άνετα. Το μήκος της ίσα που ξεπερνάει τα 150 μέτρα, έχει νότιο προσανατολισμό και βαθαίνει ομαλά, οπότε είναι καλό "καταφύγιο" για τις μέρες που φυσούν βόρειοι ή δυτικοί άνεμοι.

Η άμμος είναι ψηλή. Ομπρέλες και ξαπλώστρες δεν προσφέρονται εδώ, αλλά υπάρχει ντους και καμπίνα για να αλλάξετε το μαγιό σας. Για νερό και καφεδάκι δεν υπάρχει πρόβλημα γιατί η καντίνα είναι μόνο μερικά σκαλιά πιο πάνω από την αμμουδιά.

Δεν νομίζω όμως ότι θα 'ρθετε εδώ μόνο για το κολύμπι, αλλά περισσότερο για το φυσικό τοπίο με τα πεύκα και τη σκιά τους και την άγρια ομορφιά της παραλίας.

Ένα σύντομο βιντεάκι από την παραλία:


κι ακόμα ένα από ψηλά. Τα εύσημα στο Amazing drone Flights Greece.


Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το στο Facebook:


Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:
Share:

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Ελιά

Elia
Η Ελιά  είναι μια μικρή παραλία με χοντρά βότσαλα ή μάλλον δύο μικρές παραλίες καλύτερα (διαβάστε παρακάτω) μεταξύ Ηγουμενίτσας και Πλαταριάς. Ο δρόμος που οδηγεί εκεί από την εθνική Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας δεν έχει στρωθεί με άσφαλτο και θέλει λίγο προσοχή σε κάποια σημεία που εξέχουν μεγάλες πέτρες. Ευτυχώς η απόσταση από την άσφαλτο είναι πολύ μικρή, σε δύο λεπτά θα έχετε φτάσει σε ένα αρκετά ευρύχωρο πλάτωμα που χωράει μερικά αυτοκίνητα.

Στα δεξιά από την κορυφή αυτού του πλατώματος, αν κοιτάξετε προσεκτικά, θα διακρίνετε την αρχή μιας πέτρινης σκάλας η οποία φαίνεται να κατεβαίνει μέσα στα δέντρα. Από εδώ θα χρειαστεί να κατεβείτε περίπου 50 σκαλιά για να αντικρίσετε τελικά τη θάλασσα να ξεπροβάλλει ανάμεσα από τα δέντρα. Όπως θα δείτε, σε ένα αρκετά μεγάλο τμήμα της παραλίας τα δέντρα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα προσφέροντας τη φυσική τους σκιά στους επισκέπτες της.

Αν δεν έχετε ομπρέλα, δεν σας χρειάζεται, αρκεί να προλάβετε να πιάσετε μια σκιερή θέση. Μην ψάχνετε για ξαπλώστρες και καντίνες. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα. Αν θέλετε να προμηθευτείτε νερό ή καφέ, μπορείτε να το κάνετε στο καφέ "Άνεμος" του βενζινάδικου που βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στην εθνική.

 Η παραλία δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Με δυσκολία φτάνει τα 100 μέτρα από άκρη σε άκρη και είναι σπαρμένη με μεγάλα πατατο-βότσαλα μέσα και έξω από το νερό τα οποία σε εξαναγκάζουν στη γνωστή "ζεϊμπεκιά" κατά την είσοδο και την έξοδο στη θάλασσα (παρακάτω εικόνες). Υπάρχουν όμως και σημεία με χαλίκι ή λίγο άμμο. Τα νερά βαθαίνουν σχετικά ομαλά και φαίνονται καθαρά.


Το μεγάλο ατού της παραλίας όπως είπα είναι η φυσική σκιά που προσφέρουν τα δέντρα που βρίσκονται πίσω της. Αρκετοί την έχουν αράξει κάτω από τα δέντρα και απολαμβάνουν της δροσιά της φυσικής σκιάς με θέα τη θάλασσα.

Το άλλο που μου άρεσε σ' αυτή την παραλία ήταν η σκάλα της. Φτιαγμένη με πέτρα της περιοχής δένει πολύ όμορφα με το περιβάλλον. Εξάλλου αυτές οι παραλίες με τις σκάλες έχουν το κάτι ιδιαίτερο, έτσι δεν είναι; Εκτός αυτού, μετά τη "Γάτα" που είναι λίγο πιο πριν, είναι η επόμενη πιο κοντινή παραλία στην έξοδο της Εγνατίας οδού.


Το παρακάτω σύντομο βίντεο θα σας δώσει μια καλύτερη ιδέα για την παραλία:




Γυρίζοντας ξανά πίσω στο μεγάλο πλάτωμα που αφήσατε το αυτοκίνητο, θα δείτε ότι ο δρόμος συνεχίζει και ακόμα πιο κάτω και οδηγεί σε ένα μικρότερο πλάτωμα. Μη διανοηθείτε να συνεχίσετε πιο κάτω από αυτό με το αυτοκίνητο γιατί αυτό που φαίνεται σαν δρόμος, δεν είναι ούτε για 4Χ4. Εξάλλου σταματάει λίγα μέτρα παρακάτω και δεν κερδίζετε τίποτα.

Ευθεία προς τη θάλασσα υπάρχουν πάλι πέτρινα σκαλιά, λιγότερα εδώ, καμιά 20αριά, που οδηγούν σε μια μικρότερη παραλία από την προηγούμενη.

Στη μέση περίπου της σκάλας θα αντικρίσετε τη μικρή παραλία λίγα μέτρα πιο κάτω. 40 μέτρα όλα κι όλα με πέτρες μέσα στο βυθό, αλλά με πεντακάθαρα νερά που τις κάνει να ξεχωρίζουν με λεπτομέρεια. Τα νερά βαθαίνουν ομαλά.

Έξω στον γιαλό τα βότσαλα είναι μικρότερα από τη μεγάλη αδερφή της που βρίσκεται πιο δεξιά. Τις δυο παραλίες τις χωρίζει ένα αρκετά πλατύ τμήμα από βράχια που προεξέχουν μέσα στη θάλασσα.

Τη μέρα που την επισκέφθηκα, πιο νότια, σε άλλες παραλίες, είχε βάλει λίγο κυματάκι. Εδώ όμως τα πράγματα ήταν πολύ ήσυχα και τα νερά πολύ ευχάριστα για κολύμπι.




===================================================
ΜΙΚΡΗ ΕΛΙΑ
===================================================

Όταν ρώτησα τους ντόπιους πώς ονομάζεται η παραλία που ανέφερα παραπάνω, μου είπαν "Ελιά". Αμέσως όμως έσπευσαν να μου εξηγήσουν ότι "Ελιά" λέγεται και μια μικρότερη παραλία λίγο πιο πέρα  της οποίας ο δρόμος που οδηγεί σ' αυτή στρώθηκε πρόσφατα με άσφαλτο σε ένα τμήμα της, όσο ήταν δημόσιο, γιατί παρακάτω είναι ιδιόκτητο όπως με πληροφόρησαν. Η νέα ασφαλτόστρωση γράφτηκε στον τύπο και αναφέρθηκε στα τοπικά μέσα ότι στρώθηκε ο δρόμος για την Ελιά με αποτέλεσμα αυτοί που ήξεραν την παραπάνω παραλία ως Ελιά να δείχνουν λίγο συγχυσμένοι. Τέλος πάντων, άκουσα κάποιον να λέει, ας πούμε αυτήν τη μικρή παραλία με την νέα ασφαλτόστρωση "Μικρή Ελιά". Και έτσι υιοθέτησα την πρόταση.

Επισκέφτηκα την παραλία αλλά δεν θα τη σύστηνα, για την ώρα τουλάχιστον. Η ασφαλτόστρωση είναι μόνο για μερικά μέτρα. Έτσι κι αλλιώς δεν απέχει πολύ από το δρόμο. Το κακό είναι ότι παρακάτω που είναι χωματόδρομος, είναι κακοτράχαλος και στο τέλος του το πλάτωμα για αναστροφή είναι πολύ μικρό και θα δυσκολευτείτε να γυρίσετε, προσέχοντας να μην σπάσετε το αυτοκίνητο στις πέτρες που εξέχουν από το χώμα.

Το μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία είναι σχεδόν χαμένο ανάμεσα στα δέντρα και τα φυτά,  ενώ στο τέλος του, που καταλήγει στη θάλασσα, ήταν γεμάτο σκουπίδια. Γενικά ο τόπος μύριζε και θύμιζε... "ναρκοπέδιο".
Η παραλία είναι πιο μεγάλη από την Ελιά σε μήκος, αν και διακόπτεται από βραχάκια κατά τόπους, αλλά με πάρα πολύ μικρό πλάτος, σε σημείο που δε θα την έλεγε κανείς παραλία. Η μορφολογία της ήταν περίπου όπως της Ελιάς με χοντρά βότσαλα αλλά πολύ χαμηλά δεντράκια και θάμνους που θα πρέπει να συρθείς από κάτω τους για σκιά.


Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το στο Facebook:


Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:
Share:

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Αϊ-Γιαννάκης

Η παραλία Αϊ-Γιαννάκης είναι η πρώτη παραλία της Πάργας που θα συναντήσετε όταν αφήνετε την εθνική Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας και στρίβετε προς Πάργα. Το σημείο που θα αφήσετε ξανά τον δρόμο για να αρχίσετε να κατεβαίνετε προς την παραλία απέχει 6 χμ. από την κεντρική διασταύρωση της εθνικής, ενώ θα χρειαστείτε ακόμα 2 χμ μέχρι κάτω. Από την Πάργα απέχει συνολικά 9 χμ.

Μόλις φτάσετε, θα δείτε ότι υπάρχει καντίνα ακριβώς πάνω από την παραλία αλλά και δύο διαζώματα ακόμα, πιο πάνω, που χρησιμεύουν ως πάρκινγκ, με αρκετή χωρητικότητα για τα δεδομένα της παραλίας.
Εδώ τα πράγματα είναι ήσυχα. Ο κόσμος που έρχεται εδώ διαλέγει την παραλία για την ησυχία της και τα καθαρά της νερά. Δεν είναι μεγάλη. Ίσα ίσα που ξεπερνάει τα 100 μ. στο μήκος.
Στημένες ομπρέλες δεν υπάρχουν εδώ, και ούτε στήνονται και τόσο εύκολα! Για αρκετές ώρες της ημέρας όμως υπάρχει η φυσική σκιά από το βουνό που υψώνεται απότομα στην πλάτη της.
Ο γιαλός είναι διάσπαρτος με βότσαλα, αλλά και στο νερό υπάρχουν πέτρες που δυσκολεύουν την πρόσβαση στη θάλασσα. Τα παπούτσια παραλίας είναι μια καλή επιλογή εδώ, αν δε θέλετε να χορέψετε τη ζεϊμπεκιά σας κατά της είσοδο στο νερό.
Κάτω από τον ψηλό τοίχο που συγκρατεί το έδαφος όπου είναι εγκαταστημένη η καντίνα υπάρχει ντους αλλά και καμπίνα - αποδυτήριο λίγο πιο πέρα.
Όπου δεν υπάρχει βράχος στην πλάτη της παραλίας, υπάρχει τοίχος που συγκρατεί το έδαφος. Το ίδιο συμβαίνει και στο δεξί της μέρος, αν και εκεί είναι πιο χαμηλός.
Στην αριστερή άκρη της θα βρείτε μια μίνι σπηλιά. Εκεί η σκιά είναι... μόνιμη αλλά η χωρητικότητά της είναι πολύ μικρή.
Όσοι δεν συνηθίζουν να μπαίνουν και πολύ στο νερό και δεν έχουν πώς να περάσουν τον χρόνο τους περιμένοντας την παρέα τους να κάνει το μπανάκι της, τα τραπεζάκια της καντίνας από πάνω θα είναι η τέλεια λύση.
Κάτω από τη σκιά των δέντρων και μερικά μέτρα πάνω από την παραλία προσφέρουν ωραίο περιβάλλον και θέα στη θάλασσα.
Και οι τιμές λογικότατες, αν λάβετε υπόψιν ότι εδώ δεν έχει φτάσει ακόμα το ηλεκτρικό ρεύμα και η τροφοδοσία της καντίνας γίνεται με γεννήτρια η οποία ευτυχώς είναι τοποθετημένη σε αρκετή απόσταση ώστε να μην ενοχλεί τους πελάτες της.
Όπως ανέφερα, η παραλία είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες της Πάργας. Η ησυχία και το φυσικό περιβάλλον είναι τα ατού της και πάντα υπάρχει κόσμος που τα εκτιμάει και τα δύο.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το στο Facebook:


Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:

Share:

Ζάβια

Η Ζάβια είναι η πρώτη παραλία που θα συναντήσετε μόλις αφήνετε τα Σύβοτα για να πάτε στις παραλίες που βρίσκονται πιο νότια, όπως λέει και η πινακίδα που θα βρείτε στον δρόμο λίγο πριν στρίψετε για τη Ζάβια. Δεν φαίνεται από τον δρόμο, γι' αυτό προσοχή στις πινακίδες και στο εκκλησάκι της εικόνας. Λίγο μετά στρίβετε δεξιά.

Δεν πρόλαβε "να στεγνώσει το το μελάνι" από το προ ενός μηνός άρθρο που έγραφα ότι στη Ζάβια δεν υπάρχει τίποτα πια, και σήμερα που περνούσα είδα καινούργια ταμπέλα στο δρόμο:

Έπρεπε λοιπόν να κατέβω για να δω τι άλλαξε. Όντως, υπάρχει και πάλι καντίνα, στα αριστερά της παραλίας, στην ίδια θέση που υπήρχε και παλιότερα. Από ό,τι πληροφορήθηκα, η εγκατάστασή της έγινε λίγες μέρες μετά την προηγούμενη επίσκεψή μου φέτος.

Επέστρεψαν και οι ομπρέλες στην παραλία. Η καντίνα και οι ομπρέλες είναι ξεχωριστές επιχειρήσεις, οπότε αν θελήσετε ομπρέλα, πάει ξεχωριστά από τον καφέ, στα 6 ευρώ το σετ.

Εδώ είναι και τα ενοικιαζόμενα βαρκάκια και κανό στα δεξιά της παραλίας. Εκεί που ήταν πάντα.

Τώρα πόσους χαροποιεί αυτή η είδηση, είναι σχετικό. Αν κρίνω από την άδεια παραλία της προηγούμενης φοράς, μάλλον είναι περισσότεροι αυτοί που την προτιμούν όπως τώρα.

Η παραλία είναι πολύ μικρή αλλά όμορφη. Έχει δεν έχει 50 μέτρα μήκος και το πλάτος της είναι μικρό ώστε με το ζόρι χωράει μια σειρά από τις ενοικιαζόμενες ομπρέλες, οι οποίες είναι τραβηγμένες όσο πίσω γίνεται ώστε να αφήσουν τον υποχρεωτικό χώρο ελεύθερο μπροστά τους.

Γι' αυτό το λόγο υπάρχουν ομπρέλες και στο επίπεδο πάνω από τον τοίχο που τη χωρίζει από τον ελαιώνα πίσω της.

Στον γιαλό θα βρείτε άμμο, όπως και μέσα στο νερό, και τα νερά βαθαίνουν ομαλά.

Αν σας αρέσουν οι εξερευνήσεις, λίγα μέτρα πιο αριστερά είναι μια ακόμα πιο μικρή παραλιούλα των 3-4 ατόμων το πολύ. Θα πρέπει όμως να περάσετε τα βράχια που την χωρίζουν από την κύρια παραλία, κι εδώ χρειάζεται προσοχή γιατί είναι κοφτερά και ανώμαλα.

Χώρος για το αυτοκίνητό σας υπάρχει αρκετός κάτω από τις ελιές. Παλιότερα πάντως τέτοια εποχή και μεσημέρι, δύσκολα έβρισκες θέση. Φαίνεται ότι ακόμα δεν έμαθαν πολλοί ότι "αναστήθηκε" ξανά η παραλία, αλλιώς δεν εξηγείται η μειωμένη κίνηση σε σχέση με παλιότερα.
Και το βιντεάκι  μας:


Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το στο Facebook:


Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:
Share:

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΠΡΕΒΕΖΑ: Κυανή Ακτή, Παντοκράτορας, Αλωνάκι, Μύτικας, Φάρος.
ΚΑΝΑΛΙ: Δάσος Μονολιθίου, Νικόπολις club, Μονολίθι, Τσούκες, Κανάλι Hotel.
ΚΑΣΤΡΟΣΥΚΙΑ
: Preveza Beach Hotel, Ακρωτήρι, Κάμπιγκ Αστερίας, Λεύκα.
ΛΥΓΙΑ
: Αρτολίθια, Ριζά, Κάμπινγκ Κοράλι, Κάμπιγκ Ακρογιάλι, Χειμαδιό, Βράχος-Λούτσα
ΑΜΜΟΥΔΙΑ
: Αλωνάκι, Σκάλα, Όρμος του Οδυσσέα.
ΠΑΡΓΑ
: Αη-Γιαννάκης, Λίχνος, Πίσω Κρυονέρι, Κρυονέρι, Βάλτος, Σπαρτίλα, Άγιος Σώστης, Σαρακήνικο.
ΠΕΡΔΙΚΑ: Μέγα Ντράφι, Αγία Παρασκευή, Αγκάλη, Καμίνι, Κάμπινγκ Σοφάς, Αρίλας, Σταυρολιμένας, Καραβοστάσι, Πράπα Μάλι.
ΣΥΒΟΤΑ
: ΔΕΗ, Ζέρη, Torre a Mare, Γαλλικός Μόλος, Πισίνα, Μπέλα Βράκα, Ζάβια, Μέγα Άμμος, Μικρή Άμμος, Μεγάλη Σπηλιά.
ΠΛΑΤΑΡΙΑ: Γάτα, Κάμπινγκ Καλάμι, Ελιά, Κόκκινος Βράχος, Πλαταριά Beach Hotel, Κάμπινγκ Έλενα, Πλαταριά, Κάμπινγκ Ναυτίλος.
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ: Κάμπινγκ Δρέπανος, Δρέπανος, Μακρυγιάλι, Μπούκα.
ΣΑΓΙΑΔΑ
: Λωρίδα, Στροβίλι, Κεραμίδι.
ΧΑΡΤΗΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:

Μπούκα (Θεσπρωτίας)

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Translate - Μεταφραση

LIKE ΣΤΟ FACEBOOK